دلربا

دوش مست و بیخبر بگذشتم از ویرانه ای

ناگهان چشم مستم خیره شد بر خانه ای

نرم نرمک پیش رفتم تا که دیدم صحنه آشفته ای

پدری کور و فلج افتاده در گوشه ای

مادری مات و پریشان مانده چون دیوانه ای

کودکی از سوز سرما میزند دندان به هم

دختری در حال عیش و نوش با بیگانه ای

چون که فارق شد آن مرد پلید ازعیش و نوش

دست اندر جیب خود کرد و زان همه پول ریزودرشت

داد به آن دختر فقط چند دانه ای

بعد از این لعنت فرستادم به خود

نروم مست و پریشان سوی هر ویرانه ای

تا نبینم دختری از فقر میفروشد ...

عصمتش را بهر نان خانه ای.....!

از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن   *****   فردا که نیامده ست فریاد مکن

در پرده اسرار کسی را راه نیست ***** زین تعبیه جان هیچکس آگه نیست

می خور که فلک بهر هلاک من و تو ***** قصدی دارد به جان پاک من و تو

افسوس که سرمایه زکف بیرون شد  ***** وزدست اجل بسی جگرها خون شد

هدف از نوشتن و تدوین این بخش :

آشنایی با گوشه ای از اشعار (رباعیات )شاعر و فیلسوف نامی ایران زمین.... حکیم ابوافتح عمربن ابراهیم خیامی معروف به خیام نیشابوری است ... او بخاطر بعضی از رباعیاتش همواره مورد حمله و هجو بسیاری از افراط گرایان دینی قرار گرفته ...؟ امیدوارم با پیشکش نمودن این مجموعه بتوانم خدمتی فرهنگی در جهت شناسایی رباعیات خیام به انجام رسانده باشم

این مجموعه با عنوان خیام نامه تقدیم میگردد... امیدوارم مورد قبول شما عزیزان واقع گردد

_{همیشه گورستانی در قلبت برای خاکسپاری خطای دوستانت بساز .....}

نمییابی نشان هرگز تو از عشق و جوانمردی

برو بگذر از این بازار ... از این مستی و طنازی ...

اگر چون کوه هم باشی در این دنیا تو می بازی

بلکه آنچه عاشقش میشود .. در نظرش زیباست

ولی در آشکارا از آنهایی که دوستمان دارند غافلیم

شاید این است دلیل تنهائیمان......